Πολυμορφοπύρηνο λευκοκύτταρο

========

Λευκό αιμοσφαίριο με ικανότητα αυτοκινησίας. Περιέχει πολλά λυσοσωμάτια και ειδικεύεται στη φαγοκυττάρωση. Ο πυρήνας του είναι χαρακτηριστικά κατατετμημένος. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν τα ουδετερόφιλα, τα βασεόφιλα και τα ηωσινόφιλα. Τα ουδετερόφιλα είναι προγεννήτορες των δύο άλλων. Συμμετέχει, ποικιλοτρόπως στην άμυνα του οργανισμού, επειδή, εκτός, της ήδη επισημανθείσας αυτονομίας του, φέρει ενδοοπλασματικά κυστίδια (κοκκία), που περιέχουν ένζυμα, που απελευθερώνοντα, μετά την ενεργοποίηση του κυττάρου, ι επ΄αφορμή λοιμώξεων,οξείας και χρόνιας φλεγμονής,  αλλεργικών αντιδράσεων κλπ. Διαδραματίζουν ουσιώδη ρόλο στην άμυνα του οργανισμού. Προγενήτορας μονοπυρήνων. Αποτελοπύν το 50-70% των λευκών αιμοσφαιρίων. Εμπλέκονται στη ρύθμιση των ανοσλογικών μηχανισμών συμμετέχοντας στην αγγειογένεση και ανμιγνυόμενα στην βιολογία των νεοπλασμάτων (Nathan, 2006).

 Η αύξησή τους στο περιφερικό αίμα ονομάζεται λευκοκυττάρωση, που αποτελεί αδιαμφισβήτηο δείκτη φλεγμονής λοιμώδους ή άλλης αιτιολογίας.

Έχουν σχετικά μικρό χρόνο ζωής, περίπου 8-12 λώρες και μετά υφίστανται κυτταρικό θάνατο, μέσω αποπτώσεως. Τα κυκλοφορούντα ουδετερόφιλα ανανεώνονται συνεχώς από τον μυελό των οστών.

Στις θέσεις ιστικής ινώσεως, τα ενδοθηλιακά και επιθηλιακά κύτταρα απλευθερώνουν όχι μόνο παράγοντες της φλέγμονής που πυροδοτούν τμηανισμούς πήξεως, αλλά επίσης και αυξητικούς παράγοντες και χημοκίνες, που επάγουν την εισροή ουδετεροφίλων, μονοκυττάρων, λεμφοκυττάρων και σιτευτικών κυττάρων στην περιοχή της ιστικής βλάβης (&). Τα ουδετερόφιλα αποτελούν τα πρώτης γραμμής άμυνας που στρατολογούνται στην περιοχή της βλάβης, και ενεργοποιούν τους μηχανισμούς της οξείας φλεγμονής, εκκολπώνονται κατεστραμμένα κύτταρα κια αποπεσσόντα κύτταρα προς διευκόλυνση της ιστικής επιδιορθώσεως. Εν τούτοις, εκτεταμένη κι επίμονη διληθηση ουδετεροφίλων ή εκαθυστέρηση της αποσύρσεώς τους προκαλεί παρόξυνση της ιστικής βλάβης μέσω απελευθερώσεως μεσολαβητών της φλεγμονής και πρωτεϊνασών (&). Ο αριθμός των ουδετεροφίλων χρησιμοπιείται ως βιοδείκτης της χρόνιας ιστικής αναδιαμορφώσεως της αριστερής κοιλίας (&).  
Κατά τη φάση της οξεία φλεγμονής τα ουδετερόφιλα διαδραματίζουν έμεμσο προ-ινωτικό ρόλο ενεργοποιώντας περαιτέρω κυτταρικά στοιχεία από τη σύμφυτη άμυνα, όπως τα μακροφάγα που επα΄γουν την ίνωση (&).

Τα ουδετερόφιλα ελευθερώνουν μεγάλα ποσά ριζών οξυγόνου κατά τη διάρκεια βλάβης στο αναπνευστικό σύστημα (&), μέσω της δράσεως της οξιδάσης του NADPH (Νicotinamide adenine dinucleotide phosphate (NADPH), ενώ έχουν αξιολογηθεί ως προ-ινωτικοί παράγοντες στη συστηματική σκλήρυνση (&), την πνευμονική ίνωση (&, *&*), την ηπατική ίνωση (&), και έχει γνωστεί ότι η καθήλωση της δράσεως της προαναφερόμενης οξειδάσης μειώνει την μετεμφρακτική ίνωση του μυοκαρδίου (&, &).  Εκτός της απλευθερώσεως πολυάριθμων προφλεγμονωδών κυτοκινών, τα ουδετεροφιλα εκκρίνουν προσχηματισμένα κοκκία όπως MMP ελαστάση, κια καθεψίνες,, ικανές να να αποσυμπλέκουν κολλαγονικά και μη κολλαγονικά συστατικά του συνδετικού ιστού, εμπλεκόμενα, και με τον τρόπο αυτό, στις διαδικασίες ιστικής ινώσεως (&), καθώς μάλιστα, έχει πρόσφατα γνωστεί ότι η ελαστάση διαδραμτίζει κρίσιμο ρόλο στην ιστική ίνωση (&).  

βλέπε: ενεργοποίησησυγκόλληση

ο ρόλος των ουδετεροφίλων στην παθογένεια του άσθματος 
O ρόλος των ουδετεροφίλων στην παθογένεια του άσθματος παραμένει ασαφής, επειδή μπορεί να είναι παρόντα στους αεραγωγούς σε φυσιολογικές συνθήκες και συνήθως δεν διηθούν ιστούς επί χρόνιων αλλεργικών αντιδράσεων, παρά τη δυνατότητά τους να συμμετέχουν στην όψιμη φάση των φλεγμονωδών αντιδράσεων. Εν τούτοις, έχει αναφερθεί μεγάλος ουδετεροφίλων στους αεραγωγούς ασθενών με άσθμα που ακταλήγουν από οξεία παρίξυνση - κρίση άσθματος, αλλά ακόμη και σε εκείνους με σοβαρό άσθμα. ΤΑ ευρήματα αυτά ενισχύουν την πεποίθηση ότι τα ουδετερόφιλα μπορεί να διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεια του άσθματος, ιδίως σε ασθενείς με από μακρού χρονολογούμενου ή/και κορτικοειδοεξαρτώμενου άσθματος. ΤΑ ουδετερόφιλα είναι πηγή πληθώρας μεσολαβητών, όπως ο ενεργοποιητής των αιμοπεταλίων, οι προσταγλανδίνες, οι θρομβοξάνες, και τα λευκοτριένια, που εισφέρουν στην ανάπτυξη της μη ειδικής βρογχικής υπεραντιδραστικότητας και της φλεγμονής στους αεραγωγούς. .