Σχέση κυψελιδικού αερισμού, V̇A και CO2

Η PaCO2 είναι η μόνη κλινική παράμετρος που παρέχει πληροφορίες αναφορικά με τον V̇̇A. Προσδιορίζει ευθέως τη σχέση του V̇̇A  με την παραγωγή CO2, τουλάχιστον κατά τη στιγμή που παραλήφθηκε το δείγμα αρτηριακού αίματος. Μια από τις σημαντικότερες φυσιολογικές σχέσεις, ολόκληρης της Ιατρικής φυσιολογίας είναι εκείνη που καθορίζει την PaCO2 με τον V̇Α. Έτσι, το ποσόν της V̇CO2 που αποβάλλεται από τους πνεύμονες ισούται με τον (V̇A) Χ (τη συγκέντρωση του CO2, FACO2).

 

V̇CO2 =V̇A x FACO2

 

Επειδή η PΑCO2 = FΑCO2 X  την πίεση του κυψελιδικού αέρα, ισχύει:

 

V̇CO2=V̇A x PΑCO2 x k {1}

 

Όπου k είναι σταθερά που ενσωματώνει τους μετασχηματισμούς των μονάδων μετρήσεως και τη μετατροπή της FACO2  σε PΑCO2. Το ποσόν 1/k έχει τιμή 0.863. Οπότε η προηγούμενη εξίσωση μπορεί να αναδιαταχθεί:

PΑCO2 = 0.863 V̇CO2/V̇A   {2}
εξίσωση κυψελιδικού αεριοσμού

  Η εξίσωση {2} εκφράζει τη σχέση μεταξύ PΑCO2 (≈PaCO2, επειδή το CO2 είναι ακραία ευδιάλυτο) και του V̇A (βλέπε: σχέση με CO2).  Επίσης, σε σταθερές συνθήκες, το παραγόμενο CO2 του άνθρακος, V̇CO2, ισούται με το αποβαλλόμενο από τους πνεύμονες. Είναι χρήσιμο να ορίζουμε από αυτήν την PaCO2. Ας υποθέσουμε ότι το παραγόμενο CO2 είναι σταθερό, στο επίπεδο των 200ml/min. Χωρίς κυψελιδικό αερισμό, τη συγκέντρωση CO2 θα αυξάνεται στον οργανισμό, εφόσον δεν υπάρχει άλλη οδός αποβολής του, με αποτέλεσμα τη σύντομη εμφάνιση αναπνευστικής οξεώσεως και θάνατο. Το ίδιο θα συνέβαινε εάν υπήρχε  μια μικρή μόλις V̇A· το CO2 θα αυξανόταν, με χαμηλότερο, έστω, ρυθμό. Αντίστροφα, εάν o V̇̇Α υπερβαίνει τη φυσιολογική του τιμή, που απαιτείται για την αποβολή του παραγόμενου CO2, το επιπλεόν ποσόν του CO2 αποβάλλεται με την εκπνοή και η PaCO2 μειώνεται. Επομένως, ενόσω η V̇CO2 παραμένει σταθερή, η PaCO2 εξαρτάται αντιστρόφως ανάλογα από τον V̇CO2.

PaCO2 ≈ 1/ V̇Α

βλέπε: εξίσωση κυψελιδικού αερισμού