Δοκιμασίες βαδίσεως

stars Οι απλούστερες δοκιμασίες βασίζονται στην βάδιση επί οριζοντίου εδάφους, π.χ., σ΄ένα διάδρομο μήκους ≥30 m., στον όροφο του Νοσοκομείου. Η ελεύθερη βάδιση αποτελεί οικεία για όλους τους ανθρώπους δραστηριότητα, που την ανέχονται ασθενείς με αγγειοκαρδιοπνευμονικά προβλήματα. Οι ΔΒ βασίζονται στην 12λεπτη μέτρηση που αναπτύχθηκαν το 1963, από τον Balke[i] και, ακολούθως από τους McGavin et al.[ii]  προκειμένου να αξιολογηθεί η λειτουργική ικανότητα νεοσύλλεκτων στρατιωτών. Οι εξεταζόμενοι εκτελούν βάδιση διάρκειας προκαθορισμένου χρονικού διαστήματος[iii]. Από τη δεκαετία του '80 και μετά, πολλές μορφές δοκιμασιών ελεύθερης βαδίσεως έχουν ελεγχθεί κλινικά, και η αρχική 12-λεπτη δοκιμασία έχει τροποποιηθεί σε 6-λεπτη 4-λεπτη και 2-λεπτη. Η 6-λεπτη δοκιμασία βαδίσεως (6ΛΔΒ) αποτελεί την πλεονεκτικότερη δοκιμασία, επειδή εκτιμάται ότι οι ασθενείς με χρόνιες πνευμονοπάθειες ανέχονται καλύτερα τη δοκιμασία αυτή, παρά την 12-λεπτη, ιδίως λόγω του χρόνου που απαιτείται για την ολοκλήρωσή της. Για τη διενέργεια της δοκιμασίας, χρησιμοποιούνται διάδρομοι μήκους 30 m. ή μεγαλύτεροι, που είναι σπάνια διαθέσιμοι σε διατάξεις πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, αλλά δεν χρειάζεται όργανο ασκήσεως ή εξειδικευμένος εργοφυσιολόγος. Ο αναγακαίος εξοπλισμός καταχωρείται στον πίνακα 1. Έχει, πρόσφατα, δειχτεί ότι το μήκος του οριζόντιου διαδρόμου όπου διενεργείται η κλινική 6ΛΔΒ, εμπλέκεται στην τελική επίδοση των ασθενών, ιδίως εκείνων με ΧΑΠ[iv], καθώς οι ασθενείς διατρέχουν μικρότερες αποστάσεις, εάν η δοκιμασία διενεργείται σε βραχύτερους διαδρόμους (π.χ., 10 m). Επομένως, οι υπάρχουσες εξισώσεις προσεγγίσεως προβλεπόμενων τιμών για τις 6ΛΔΒ, επί διαδρόμου 30 m., δεν είναι κατάλληλες για αποτίμηση της εκβάσεως της δοκιμασίας, που διενεργείται σε βραχύτερους διαδρόμους, π.χ., 10 m., οι οποίοι είναι ευχερέστερα διαθέσιμοι στους συνήθους εκτάσεως εγκαταστάσεις της πρωτοβάθμιας φροντίδα υγείας. Οι 6ΛΔΒ υπόκεινται στις επιδράσεις της μαθήσεως[v], καθώς έχει δειχθεί ότι οι ασθενείς διανύουν κατά 17% μεγαλύτερες αποστάσεις, κατά την πρώτη επανάληψη της δοκιμασίας11. Γενικά βελτίωση των επιδόσεων επιτυγχάνεται μέχρι την τρίτη επανάληψη[vi] και οι Hill et al9, διαπίστωσαν ότι η δεύτερη απόπειρα εκτελέσεως 6ΛΔΒ ήταν καλύτερη από την πρώτη, (635±98m έναντι 615 ± 93m, p<0.001), αλλά η βελτίωση δεν συνεχίστηκε με τις επαναλήψεις. Η χρήση εργοδιαδρόμου δεν συνιστάται για δοκιμασίες ελεύθερης βαδίσεως10. 
Οι ΔΒ χρησιμοποιούνται για πληθώρα λόγων, όχι –αναγκαστικά– παρόμοιους με εκείνους που αναφέρονται στις εργαστηριακές δοκιμασίες καρδιοπνευμονικής κοπώσεως κι έχει εκτιμηθεί ότι η σπιρομέτρηση και η ΔΒ, συσχετίζονται ικανοποιητικά μεταξύ τους (εικ. 1)[vii] και παρέχουν επαρκείς πληροφορίες για τη λειτουργική αποτίμηση ασθενών με καρδιοπνευμονικά προβλήματα12. Η απλή σπιρομέτρηση, μόνη της, δεν είναι ασφαλές μέσον για τη λειτουργική αποτίμηση των ασθενών και μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένα συμπεράσματα, καθώς η εκπνοή μετριέται υπό συνθήκες εργαστηρίου και η σημαντικότερη παράμετρος, ο FEV1, καταγράφει την βίαιη εκπνοή, μόνο στο 1ο sec, αποτελώντας, επομένως, αντικείμενο έντονης αμφισβητήσεως[viii], ενώ η αναπαραγωγιμότητα της 6ΛΔΒ είναι καλύτερη εκείνης του FEV1[ix], σε ασθενείς με ΧΑΠ[x],[xi].
 stars Η 6ΛΔΒ είναι επαρκώς πιστοποιημένη κι εφαρμοσμένη μέθοδος δοκιμασία ασκήσεως, με την οποία μπορεί να εκτιμηθούν οι λειτουργικές εφεδρείες του ασθενούς με βάση την απόσταση που ο ίδιος διέτρεξε στο διάστημα των 6 λεπτών (&). Η πιστοποιημένη αυτή δοκιμασία διαθέτει ορθή σχέση κόστους-αποτελέσματος, διενεργείται με ευχέρεια και δεν απαιτεί ακριβό εξοπλισμό. Έχει προγνωστική αξία στην ΧΑΠ (&, &, &, &, &), στην πνευμονική υπέρταση (&, &) και στις διάμεσες πνευμονοπάθειες (&, &, &), εικόνα 1. μη διορθωμένη θνητότητα από κάθε αιτία, σρτον επόμενο χρόνο ασθενών με διάμεση πονευμονοπάθεια, με δοκιμασία βαδίσεως <250, 250-350 και >350 μέτρα (&).
 Στους λόγους για τους οποίους απαιτείται μια ΔΒ περιλαμβάνονται: [α] η ταυτοποίηση των λειτουργικών εφεδρειών ενός ασθενούς, [β] αναγνώριση του μηχανισμού περιορισμού των εφεδρειών του (δύσπνοια, εξάντληση των άκρων κλπ), [γ] μέτρηση των αποτελεσμάτων μιας φαρμακολογικής θεραπείας ή ενός προγράμματος αποκαταστάσεως. Οι ΔΒ χρησιμοποιούνται αραιότερα για την αναγνώριση του αιτίου της μειώσεως των λειτουργικών εφεδρειών ή για την ταυτοποίηση του εξ ασκήσεως βρογχοσπάσμου, αλλά συχνότερα για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων ενός προγράμματος αποκαταστάσεως, προοδευτικά αυξανόμενου αριθμού παθολογικών εκτροπών, όπως οι χρόνιες καρδιαγγειακές και αναπνευστικές παθήσεις που εκδηλώνονται με αποφρακτικού ή περιοριστικού τύπου μείωση της ικανότητας αερισμού ή πνευμονική αρτηριακή υπέρταση[xii]. Πρέπει να εκτιμηθεί, εν τούτοις, ότι οι ΔΒ, που διεξάγονται επιτυχώς, δεν αποτελούν βεβαίωση ότι ο ασθενής μπορεί να διεξέλθει ευχερώς μια δοκιμασία καρδιοπνευμονικής κοπώσεως, καθώς οι παράμετροι που καταγράφονται στις πρώτες είναι σαφώς λιγότερες από την πληθώρα των παραμέτρων αερισμού, καρδιαγγειακής λειτουργίας και μεταβολισμού που παρακολουθούνται στις δεύτερες.

starsΌπως προειπώθηκε είναι μια απλή, κλινική δοκιμασία, που εισφέρει στην εκτίμηση της λειτουργικής ικανότητας του καρδιαγγειακού συστήματος, αλλά επιφυλάξεις για τους κινδύνους σημαντικού αποκορεσμού οξυγόνου στους ασθενείς έχουν οδηγήσει σε μη συμμόρφωση με την τυποποιημένη κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Θωρακικής Εταιρείας, (&). Στη μελέτη αυτή, διαπιστώθηκε ότι δεν εμφανίζεται ασυμπτωματική σημαντική υποξαιμία με αύξηση της επιπτώσεως επιπλοκών κατά τη διάρκεια 6λεπτης δοκιμασίας βαδίσεως σε ασθενείς με ΧΑΠ. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την κατευθυντήρια οδηγία της ATS (:The American Thoracic Society)  ότι η δοκιμασία θα πρέπει να συνεχιστεί, εν απουσία συμπτωμάτων και, επομένως, η κατά περιόδους οξυμετρία δεν είναι απαραίτητη για την προφύλαξη από τις επιπλοκές.
check_circleΟι κατευθυντήριες οδηγίες της ATS περιλαμβάνουν αξιολόγηση της δοκιμασίας 6λεπτης βαδίσεως , ενώ ανασκοπέι το πρωόκολλο της δοκιμασίας και υποδεικνύει ενδείξεις και αντενδείξεις, όπως και λήψη των αναγκαίων μέτρων ασφάλειας (&).

Προγνωστική σημασία




[i] Balke B. A simple field test for the assessment of physical fitness. CARI Report 1963;63:18.
[ii]McGavin CR, Artvinli M, Naoe H, McHardy GJ. Dyspnoea, disability, and distance walked: comparison of estimates of exercise performance in respiratory disease. Br Med J 1978; 2: 241–243
.[iii] Balke B. A simple field test for the assessment of physical fitness. CARI Report 1963;63:18.
.[iv]Beekman E, Mesters I, Hendriks EJ, Klaassen MP, Gosselink R, van Schayck OC, de Bie RA. Course length of 30 metres versus 10 metres has a significant influence on six-minute walk distance in patients with COPD: an experimental crossover study. J Physiother. 2013;58:169-176
.[v] Hill K, Wickerson LM, Woon LJ, Abady AH, Overend TJ, Goldstein RS, Brooks D. The 6-min walk test: responses in healthy Canadians aged 45 to 85 years. Appl Physiol Nutr Metab. 2011;36:643-649
.[vi] Du H, Newton P, Salamonson Y, Carrieri-Kohlman V, Davidson P. A review of the six-minute walk test: its implication as a self-administered assessment tool. Eur J Cardiovascular Nurs. 2009; 8(1):2-8.
[vii] Butland RJA, Pang J, Gross ER, Woodcock AA, Geddes DM. Two-, six-, and 12-minute walking tests in respiratory disease. BMJ 1982; 284:1607–1608
[viii] Topalovic M, Exadaktylos V, Decramer M, Troosters T, Berckmans D, Janssens W. Modelling the dynamics of expiratory airflow to describe chronic obstructive pulmonary disease.Med Biol Eng Comput. 2014: 30. [Epub ahead of print]
[ix] Janssens W, Liu Y, Liu D, Kesten S, Tashkin DP, Celli BR, Decramer M. Quality and reproducibility of spirometry in COPD patients in a randomized trial (UPLIFT®). Respir Med. 2013;107:1409-16.
[x] Knox AJ, Morrison JF, Muers MF. Reproducibility of walking test re-sults in chronic obstructive airways disease. Thorax 1988;43:388–392.
[xi] Guyatt GH, Pugsley SO, Sullivan MJ, Thompson PJ, Berman LB, Jones NL, Fallen EL, Taylor DW. Effect of encouragement on walking test performance. Thorax 1984;39:818–822.
[xii]Fernandes CJ, Martins BC, Jardim CV, Ciconelli RM, Morinaga LK, Breda AP, Hoette S, Souza R. Quality of life as a prognostic marker in pulmonary arterial hypertension. Health Qual Life Outcomes. 2014;12:130.

δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως
Με τη δοκιμασία επιχειρείται η σφαιρική εκτίμηση των ολοκληρωμένων απαντήσεων όλων των συστημάτων που εμπλέκονται στην άσκηση, μεταξύ των οποίων το αναπνευστικό και καρδιαγγειακό σύστημα, η περιφερική κυκλοφορία, το αίμα, οι νευρομυϊκές μονάδες, και ο μεταβολισμός των μυών, ώστε μπορεί να αποτιμηθεί η ανοχή στην άσκηση, ως ολιστικό γεγονός[i]. Με τη 6ΛΔΒ μετριέται η απόσταση που ένα άτομο είναι σε θέση να περπατήσει επί οριζόντιας-επίπεδης-σκληρής επιφάνειας σε διάστημα 6 λεπτών, με το δικό του ρυθμό, τη ταχύτητα βάδισης που επιλέγει και τον αριθμό και τη διάρκεια παροδικών παύσεων που χρειάζεται. Γενικά, για όλες τις δοκιμασίες ελεύθερης βαδίσεως, στους ασθενείς παραγγέλλεται να βαδίσουν  με το δικό τους ρυθμό, αποσκοπώντας να καλύψουν όση μεγαλύτερη απόσταση μπορούν, κατά τη διάρκεια της οποίας, στον εξεταζόμενο επιτρέπεται να διακόψει και να αναπαυθεί. Ο αρχικός στόχος σχετικά με την 6ΛΔΒ ήταν η αξιολόγηση της αντοχής στην άσκηση ασθενών με χρόνια πνευμονοπάθεια ή καρδιοπάθεια[ii] και της αποδόσεως της θεραπευτικής αγωγής[iii] αλλά η δοκιμασία επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλαμβάνει και άλλες ομάδες πληθυσμού, για έλεγχο της αντοχής στην άσκηση ή της φυσικής καταστάσεως (fitness), ηλικιωμένων υγιών[iv],[v] ή ασθενών με κυστική ίνωση, διάμεση ίνωση, πνευμονική υπέρταση, άτομα που υποβάλλονται σε εγχειρήσεις αρθροπλαστικής ισχίου, σκληρόδερμα ή ινομυαλγία[vi]. Επιπλέον χρησιμοποιείται στα πλαίσια προεγχειρητικού ελέγχου, για επεμβάσεις θώρακος, άνω και κάτω κοιλίας ή την αποτίμηση ενός προγράμματος αποκαταστάσεως. Αμφιβολίες εγείρονται επί της αξίας της 6ΛΔΒ επί ασθενών με συστηματική σκλήρυνση και, ειδικότερα στις μελέτες αξιολογήσεως της θεραπευτικής παρεμβάσεως[vii]. Η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως είναι ένας απλός, χαμηλού κόστους, χαμηλής τεχνολογίας, τρόπος εκτιμήσεως της δύσπνοιας, της λειτουργικής καταστάσεως του ασθενούς για την αποτίμηση της λειτουργικής ικανότητας στην άσκηση των ανηλίκων και των ενηλίκων.
Πρόσφατα, η 6ΛΔΒ αναγνωρίστηκε από την American Thoracic Society (ATS) η οποία αποφάνθηκε ότι "εάν ο ασθενής αισθανθεί προκάρδιο άλγος, μη αποδεκτή δύσπνοια, κράμπες στα άκρα ή εμφανίσει ωχρότητα, επιβάλλεται η διακοπή της δοκιμασίας"[viii]. Η δοκιμασία χρησιμοποιείται ευρύτατα επί ασθενών με καρδιακές και αναπνευστικές παθήσεις και, παρά τις δυσκολίες προτυπώσεώς της, η μέθοδος έχει αποτιμηθεί κλινικά και τα αποτελέσματά της συσχετίζονται ικανοποιητικά με πολλές από τις παραμέτρους που εξάγονται με τις δοκιμασίες λειτουργικού ελέγχου αναπνοής[ix], την κατάσταση υγείας, την μεγίστη κατανάλωση Ο2,V̇O2[x], με την οποία έχει μέτρια[xi] προς υψηλή[xii] σχέση (r=0.56-0.88) και άλλες παραμέτρους που συνήθως μελετώνται στις δοκιμασίες καρδιοπνευμονικής κοπώσεως, ενώ αποτελεί επι μέρους κριτήριο του δείκτη BODE, που χρησιμοποιείται για την αποτίμηση της βαρύτητας και του προσδόκιμου επιβιώσεως ασθενών με ΧΑΠ[xiii]. Εν τούτοις, η κλινική της αποδοτικότητα διακυμαίνεται ανάλογα με την κινητικότητα του ασθενούς, το βάρος, το ύψος, την ηλικία και το φύλο, τις συνοσηρότητες και τις ημερήσιες διακυμάνσεις11. Προκειμένου να διευκολυνθεί η ερμηνεία της εκβάσεως των 6ΛΔΒ σε ασθενείς, έχουν εκπονηθεί μεγάλες σειρές, εθνικής εμβέλειας9, προκειμένου να προταθούν ’προβλεπόμενες τιμές’, η απόκλιση εκ των οποίων μπορεί να αξιολογηθεί στη διάγνωση ή την απόδοση μιας θεραπευτικής παρεμβάσεως[xiv]. Η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως συσχετίζεται με την ηλικία (r = -0.29), το ύψος (r = 0.393), το βάρος (r = 0.08), το φύλο και τον BMI (r = -0.17)[xv] και η διανυόμενη απόσταση προβλέπεται από εξισώσεις προσεγγίσεως, όπως: 6MWD = 970.7 + (-5.5 × ηλικία) + (56.3 × φύλλο), όπου γυναίκες = 0, άνδρες = 1. Η απόσταση που μπορεί να διανυθεί από υγιείες ενήλικες, κατά το διάτημα των 6 λεπτών, της διάρκειας της δοκιμασίας, κυμαίνεται μεταξύ 500 600 m για τις γυναίκες και 600-700 mγια τους άνδρες[xvi] Οι αναμενόμενες αποστάσεις που μπορούν να διανυθούν από υγιείς καταχωρούνται στον πίνακα 2, οι οποίες μπορεί να εξαχθούν από εξισώσεις συσχετίσεως και χρησιμοποιούνται για σύγκριση με τις επιδόσεις ασθενών, αντιστοιχισμένων ως προς το φύλλο και την ηλικία [xvii].  
Δεν παρέχει ειδικές πληροφορίες για τη λειτουργία των διαφόρων οργάνων και συστημάτων που εμπλέκονται στην άσκηση ή για τους μηχανισμούς περιορισμού στην άσκηση, όπως είναι δυνατόν με τις δοκιμασίες καρδιοπνευμονικής κοπώσεως.  Με τη δοκιμασία αυτοεκτιμήσεως μπορεί να αποτιμηθεί το υπομέγιστο επίπεδο της λειτουργικής ικανότητας. Οι περισσότεροι ασθενείς δεν επιτυγχάνουν μέγιστη ικανότητα 6ΛΔΒ, κατά τη διάρκεια της 6ΛΔΒ, αλλά, αντίθετα, επιλέγουν την δική τους ένταση ασκήσεως και τους επιτρέπεται να διακόπτουν και να ξεκουράζονται, κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας. Εντούτοις, επειδή οι πλείστες των καθημερινών δραστηριοτήτων εκτελούνται σε υπομέγιστα επίπεδα ασκήσεως η 6ΛΔΒ μπορεί να αποδώσει, καλύτερα, το φυσιολογικό λειτουργικό επίπεδο κοπώσεως για τις καθημερινές φυσικές δραστηριότητες. Η επαναληπτικότητα της μεθόδου έχει εκτιμηθεί[xviii],[xix] και κρίνεται ικανοποιητική (ICC [συντελεστής συσχετίσεως]: 0.90), στη βασική μέτρηση, 088, μετά 18 εβδομάδες και 0.91, μετά 43 εβδομάδες σε μια φάλλαγγα ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και ασθενείς με ινομυαλγία.
Εφαρμογές σε παθολογικές καταστάσεις.
Σε μια σειρά όπου συμπεριλήφθησαν >1000 ασθενείς, η μέση απόσταση που διανύθηκε ήταν 400 m, αλλά η απόσταση αυτή διανύθηκε μετά από επιτυχή έκβαση προγράμματος αποκαταστάσεως. H κύρια ένδειξη για υποβολή ασθενών σε 6ΛΔΒ είναι η αποτίμηση μιας θεραπευτικής παρεμβάσεως σε ασθενείς με μέσης βαρύτητας καρδιο-πνευμονοπάθειες, καθώς και η προγνωστική εκτίμηση νοσηρότητας και θνητότητας. Με τη 6ΛΔΒ δεν μπορεί να εκτιμηθεί η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, η διάγνωση της αιτίας της δύσπνοιας κοπώσεως ή η αναγνώριση των αιτίων του περιορισμού στην άσκηση, Έτσι, η 6ΛΔΒ αποτελεί συμπλήρωμα –όχι αντικατάστατο της καρδιοπνευμονικής κοπώσεως. Παρά τις εμφανείς διαφορές μεταξύ των δοκιμασιών βαδίσεων και των δοκιμασιών καρδιοπνευμονικής κοπώσεως, έχουν εντοπιστεί σημαντικές συσχετίσεις  (r=0.73) μεταξύ της 6ΛΔΒ και της μεγίστης καταναλώσεως οξυγόνου, σε ασθενείς σε τελικά στάδια καρδιο-πνευμονοπαθειών[xx],[xxi]. Σε ορισμένες κλινικές διατάξεις, η 6ΛΔΒ μπορεί να είναι καλύτερος δείκτης της ικανότητας για άσκηση των ασθενών, παρ΄ ό,τι η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου και συσχετίζεται καλύτερα με μετρήσεις ποιότητας ζωής και την υποκειμενική βελτίωση της δύσπνοιας, μετά εφαρμογή προγράμματος αποκαταστάσεως.
Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, ΧΑΠ
Ο περιορισμός της φυσικής δραστηριότητας επί ασθενών με ΧΑΠ συχνά απολήγει σε αδυναμία αυτοεξυπηρετήσεως, όπως η μετακίνηση, η άνοδος σε κλίμακα, η κάθιση, η έγερση και η βάδιση[xxii]. Η 6ΛΔΒ αποτελεί την πλέον δημοφιλή δοκιμασία σε ασθενείς με ΧΑΠ, καθώς αποτιμά σφαιρικά τις ολοκληρωμένες απαντήσεις όλων των συστημάτων που εμπλέκονται στην άσκηση, συμπεριλαμβανομένων του αναπνευστικού, του καρδιαγγειακού, των νευρομυϊκών μονάδων και του μεταβολισμού των μυών. Πιστεύεται ότι με την αυτοβηματοδοτούμενη βάδιση αποτιμώνται υπομέγιστα επίπεδα της λειτουργικής ικανότητας, αν και πλησιάζονται υψηλά επίπεδα καρδιοπνευμονικής καταπονήσεως. Στην 6ΛΔΒ φαίνεται ότι αντανακλώνται καλύτερα τα επίπεδα της καθημερινής σωματικής καταπονήσεως, συγκριτικά με τις δοκιμασίες μέγιστης κοπώσεως[xxiii]
Κατά συνήθη πρακτική, η βαρύτητα της ΧΑΠ ελέγχεται με την περιοδική διενέργεια λειτουργικού ελέγχου αναπνοής, συνήθως σπιρομέτρηση[xxiv] με ή χωρίς διάχυση (TLCO) και τη συμπλήρωση ενός προτυποποιημένου ερωτηματολογίου (συνήθως CAT ή St George), ή με βάση το πολυδιάστατο σύστημα BODE (Body Mass Index, Airflow Obstruction, Dyspnoea and Exercise Capacity, πίνακας 3)[xxv]. Είναι γνωστό ότι η ανικανότητα των ασθενών με ΧΑΠ δεν οφείλεται μόνο στην έκπτωση της αναπνευστικής λειτουργίας, αλλά και στις πολλές εξωπνευμονικές συνοσηρότητες της παθήσεως[xxvi], μεταξύ των οποίων η οστεοπόρωση[xxvii], η μυϊκή δυσλειτουργία, διαταραχές στο σύστημα ισορροπίας[xxviii], ο κίνδυνος πτώσεων[xxix] και η λειτουργική εξάρτηση. Οι εξωπνευμονικοί μηχανισμοί που ευθύνονται για τον περιορισμό της φυσικής δραστηριότητας ασθενών με ΧΑΠ δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί, αν και επιβεβαιώνονται με οικείες στην αθρώπινη δραστηριότητα ασκήσεις όπως η κάθιση/έγερση[xxx], η βάδιση27 κλπ. Ενώ τα πολυπαραγοντικά προγράμματα φυσικής αποκαταστάσεως[xxxi], συνήθως εγκαταλείπονται από τους ασθενείς, λόγω κόστους και ασταθών αποτελεσμάτων,  έχει δειχθεί ότι η ένταξη των ασθενών σε απλούστερα, αεροβικά προγράμματα αεροβικής ασκήσεως, στο σπίτι τους, συνολικής 4ωρης διάρκειας/εβδομάδα, απολήγουν σε μείωση των παριξύνσεων και τη θνητότητας[xxxii]. Σε μια πρόσφατη μελέτη παρατηρήσεως, αναζητήθηκε η σχέση μεταξύ της 6ΛΔΒ και της πνευμονικής λειτουργίας ασθενών με σταθεροποιημένη ΧΑΠ[xxxiii]. Η 6ΛΔΒ συσχετίστηκε ισχυρά με σπιρομετρικές παραμέτρους εξελιγμένης ΧΑΠ, σταδίου ΙΙΙ και IV[xxxiv],[xxxv] ώστε μπορεί να αποτελέσει μέθοδο παρακολουθήσεως της διαχρονικής μειώσεως της αναπνευστικής λειτουργίας στους ασθενείς αυτούς. Κλινικά, με την εφαρμογή χαμηλού κόστους αεροβικής ασκήσεως, ελεγχόμενης με 6ΛΔΒ, μπορεί να επιτευχθεί αύξηση στην ανοχή στην άσκηση, ενίσχυση της συσταλτικότητας και της ισχύος των περιφερικών μυών, του μεσοδιαστήματος των παροξύνσεων και προσαρμογή του τύπου της αναπνοής, κατά τη διάρκεια φυσικής δραστηριότητας[xxxvi]. Τα αποτελέσματα αυτά είναι εφάμιλλα με εκείνα από συμβατικά προγράμματα αποκαταστάσεως[xxxvii]. [xxxviii]. Σε μια πρόσφατα δημοσιευθείσα, καλά σχεδιασμένη μελέτη επί της εκβάσεως ενός χαμηλού κόστους προγράμματος αποκαταστάσεως, διαπιστώθηκε βελτίωση της ποιότητας ζωής και αύξηση, κατά 65 m., της ικανότητας βαδίσεως (316.6 ± 81.8 m, p=<0.05)[xxxix], ενώ σε μια παρεμφερή μελέτη παρατηρήσεως, αναγνωρίστηκε ότι η δυσανοχή στην άσκηση εκτιμάτο καλύτερα με τις μετά την διενέργεια της 6ΛΔΒ, δοκιμασίες βαδίσεως, παρά με τις προγενέστερες[xl].
Από την 6ΛΔΒ παραλαμβάνονται 3 παράμετροι για την αποτίμηση της λειτουργικής ανικανότητας ασθενών με ΧΑΠ:  [α] η διανυόμενη απόσταση, [β] ο βαθμός αποκορεσμού και [γ] η βαθμονόμηση της δύσπνοιας, όπως μετριέται με τη μέθοδο Borg. Κάθε μια από τις εκτιμήσεις αυτές αποτιμά διαφορετικές απόψεις της παθογένειας της ΧΑΠ[xli]. Επιπλέον, με τις δοκιμασίες βαδίσεως μπορεί να αποτιμηθεί η μυϊκή δυσλειτουργία των κάτω άκρων, που αποτελεί συχνό εύρημα επί ασθενών με ΧΑΠ και η οποία εισφέρει στον περιορισμό της φυσικής δραστηριότητας ασθενών με ΧΑΠ[xlii].
Οι επιδόσεις στη 6ΛΔΒ αποτελούν αξιόπιστο προγνωστικό κριτήριο χρήσεως φαρμάκων διασώσεως και η ένταση και η συχνότητα των συμπτωμάτων, όπως η δύσπνοια, ο βήχας και η απόχρεμψη συσχετίζονται καλά με την επίδοση στη δοκιμασία βαδίσεως. Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις με την διαβρογχοσκοπική τοποθέτηση ελατηρίων μειώσεως πνευμονικού όγκου κερδίζουν δημοφιλία, προς ασθενείς με πνευμονικό εμφύσημα και ατελείς μεσολόβιες σχισμές, καθώς απολήγουν στη βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας, της ανοχής στην άσκηση και της ποιότητας ζωής. Σε μια αναδρομική μελέτη παρατηρήσεως, συμπεριελήφθησαν 23  ασθενείς με ετερόπλευρο πνευμονικό εμφύσημα, ηλικίας 66±8 ετών, στους οποίους τοποθετήθηκε, ετεροπλεύρως, ελαττήριο μειώσεως πνευμονικού όγκου, στον άνω ή κάτω πνευμονικό λοβό, διαπιστώθηκε βελτίωση του FEV1 που ακολουθήθηκε από τάση μειώσεως, μετά την παρέλευση 6μήνου και βελτίωση των επιδόσεων στη 6ΛΔΒ ανά τρίμηνο από την τοποθέτηση (216 ± 107 vs. 262 ± 97 vs. 262 ± 112 m, αντίστοιχα , p = 0.001) και βελτίωση της ποιότητας ζωής[xliii].
Πνευμονική Ίνωση
Έχει πρόσφατα αναγνωριστεί[xliv] ότι η δοκιμασία  6λεπτης βαδίσεως αποτελεί αξιόπιστο δείκτη θνητότητας επί ασθενών με πνευμονική ίνωση. Στην παραπάνω μελέτη, η μετρημένη τιμή αναφοράς της 6MWT <250 m συνδεόταν με διπλασιασμό του κινδύνου θανάτου (hazard ratio 2.12, 95% CI 1.15–3.92) και η σε διάστημα 24 εβδομάδων μείωση της διανυόμενης αποστάσεως  στην 6MWD >50 m συνδεόταν με σχεδόν τριπλάσια αύξηση της θνητότητας  (hazard ratio 2.73; 95% CI 1.60–4.66). Τόσο η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως, όσο και οι σημειούμενες διαχρονικές εκπτώσεις αυτής αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες θνητότητας σε ασθενείς με πνευμονική ίνωση. Ο εμπλουτισμός της κλινικής αποτιμήσεως με τις πληροφορίες που παρέχει η 6λεπτη δοκιμασία βαδίσεως βελτιώνει την περιγραφή της παθολογικής εκτροπής. Παρ΄ όλο ότι η 6ΛΔΒ χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική πράξη, η προγνωστική της αξία είναι περιορισμένη λόγω ελλείψεως προτυπώσεως της μεθόδου, στους ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση. Σε μερικές εργασίες επισημαίνεται ότι η αναγνώριση αποκορεσμού, κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, (δηλαδή μείωση του κορεσμού <88%) αποτελεί αξιόπιστο προγνωστικό δείκτη θνητότητας, επί ΙΠΙ. Βραχύτερο διάστημα βαδίσεως και μακρύτερος χρόνος αποκαταστάσεως του καρδιακού ρυθμού, μετά τη δοκιμασία είναι αξιόπιστοι προγνωστικοί δείκτες. Εν τούτοις, είναι απροσδιόριστο εάν ο αποκορεσμός η διανυθείσα απόσταση, και άλλες παράμετροι που μετρώνται κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, είναι αναπαραγώγιμοι. Η 6λεπτη δοκιμασία σταθεροποιημένων συνθηκών με τη χρήση ενός επιδαπέδιου εργομέτρου (κυλιόμενος ιμάντας), έχει χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με ΙΠΙ, σε μια πρόσφατη κλινική δοκιμή. Η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως δεν έχει, ακόμη, πιστοποιηθεί.
H προγνωστική αξία του αποκορεσμού στις 6ΛΔΒ επί ασθενών με ΙΠΙ. Η εξ ασκήσεως προκαλούμενη υποξία είναι ένας ευαίσθητος δείκτης για την απτοίμηση της βαρύτητας των διάμεσων πνευμονοπαθειών. Έχει δειχθεί (&) ότι στους ασθενείς με συνήθη διάμεση πνευμονία η παρουσία αποκορεσμού συνδέεται με αύξηση του κινδύνου θανάτου (: hazard ratio, 4.2 95% confidence interval, 1.40, 12.56, p = 0.01) μετά διόρθωση ως προς την ηλικία, το φύλλο, την καπνιστική συνήθεια, βασική TLCO, FVC, και το επίπεδο κορεσμού κατά την ηρεμία.
Άλλα νοσήματα
Η δοκιμασία 6-λεπτης βαδίσεως έχει χρησιμοποιηθεί σε άλλες κλινικές καταστάσεις, όπως η κυστική ίνωση[xlv], η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια[xlvi],[xlvii], πριν από την μεταμόσχευση πνεύμονος[xlviii], στους ασθενείς με περιφερικές αγγειοπάθειες[xlix], στην μυϊκή δυστροφία Duchenne[l], στις δίαφορες μορφές διάμεσων πνευμονοπαθειών και στην πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση[li].
Η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως παρέχει αξιόπιστες προγνωστικές πληροφορίες αναφορικά με την εξέλιξη ασθενών με κυστική ίνωση, ιδίως σε εκείνους με FEV1 ≤60% του προβλεπόμενου[lii]. Οι ερευνητές μελέτησαν 286 ασθενείς, προσελθόντες κατά σειρά,  με κυστική ίνωση (διάμεση ηλικία 28έτη,  FEV1, 45%προβλ.) οι οποίοι υποβάλλονταν σε δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως ανά τακτά διαστήματα επί 12 έτη. 14% εξ αυτών είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση πνεύμονος ενώ 6% κατέληξαν χωρίς μεταμόσχευση. Η 6MWT συσχετίστηκε ικανοποιητικά (r = 0.43 P<0.001), αν και διέφερε σημαντικά μεταξύ ασθενών, με την ίδια απόκλιση της FEV1. Η 6MWT<475 m προέβλεπε τον επερχόμενο θάνατο ή την ανάγκη για μεταμόσχευση και συνήθως απαντούσε σε ασθενείς με FEV1<60%. Αποκορεσμός κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας παρατηρήθηκε στο 29% των ασθενών, αποκλειστικά σε ασθενείς με FEV1<60%προβ. Τόσο η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως <475 m και αποκορεσμός αναγνωρίσθηκαν ως ανεξάρτητες προγνωστικές παράμετροι για τον επερχόμενο θάνατο ή την ένδειξη για μεταμόσχευση.
Όπως είναι γνωστό, οι ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια, υπό αιμοκάθαρση εμφανίζουν τύπου ΙΙ μυϊκή ατροφία[liii], νευροπαθητικές και μυοπαθητικές αλλοιώσεις των σκελετικών, και αναπνευστικών μυών, λόγω της οποίας μειώνεται η λειτουργική τους ικανότητα. Έχει δειχτεί ότι η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως αποτελεί αξιόπιστο κριτήριο της αποδόσεως των προγραμμάτων αποκαταστάσεως στους ασθενείς αυτούς[liv]
H 6ΜWT αποτελεί αξιόπιστο δείκτη θνητότητας από κάθε αιτία, μεταξύ ασθενών με μη αντιρροπισμένη καρδιακή ανεπάρκεια27. Στη μελέτη, αυτή, επιχειρήθηκε η αξιολόγηση της δοκιμασίας στην πρόγνωση της θνητότητας και ανάγκης επανεισαγωγής ασθενών με μη αντιρροπισμένη καρδιακή ανεπάρκεια. Διαπιστώθηκε 41% θνητότητα μεταξύ των ασθενών που βάδισαν απόσταση <200 μέτρα, σε αντιδιαστολή με θνητότητα 19%, μεταξύ των ασθενών που βάδισαν μεγαλύτερη απόσταση (p=0.001). H κολπική μαρμαρυγή, η νεφρική δυσλειτουργία, η ηλικία και η ταξινόμηση κατά New York Heart Association (NYHA) class IV (P = 0.055) συσχετίστηκαν, επίσης, με την επιβίωση των ασθενών. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση διαπιστώθηκε ότι η διανυθείσα απόσταση <=200 m ήταν ο ισχυρότερος προγνωστικός δείκτης θνητότητας, (σχετικός κίνδυνος 2.14, CL1.20-3.18,m p=0.01) και ανάγκης επανεισαγωγής (προσαρμοσμένος HR, 1.62; CI, 1.10–2.39; P = 0.015).
Ποιότητα ζωής/νοσηρότητα/θνητότητα
Έχει δειχθεί ότι η 6ΛΔΒ έχει προγνωστική αξία και συνδέεται με τον κίνδυνο θνητότητας, νοσηρότητας και ανάγκης επανεισαγωγής στο Νοσοκομείο,  σε ασθενείς με χρόνιες καρδιο-πνευμονοπάθειες, όπως η ιδιοπαθής διάμεση ίνωση[lv], αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια[lvi], [lvii] και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπαθεια[lviii], επιπλέον ως προς τον κίνδυνο παροξύνσεως[lix]. Η απόσταση μεταξύ 320-350 m θεωρείται κρίσιμη, κάτω από την οποία, η θνητότητα αυξάνεται σημαντικά. Η παράγωγος ”διανυθείσα απόσταση Χ κορεσμός αιμοσφαιρίνης” υποστηρίχθηκε σε μια προσεκτικά σχεδιασμένη μελέτη, ως αξιόπιστος προγνωστικός δέικτης θνητότητας, μεταξύ ασθενών με πνευμονιkή ίνωση[lx]. Εν τούτοις, η  προγνωστική σημασία των δοκιμασιών βαδίσεως επί των αποτελεσμάτων των αγγειοδιασταλτικών σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ) δεν φαίνεται σημαντική. Σε μια post hoc ανασκόπηση τεσσάρων προοπτικών μελετών, οι  Hoeper και Humbert δεν διαπίστωσαν αύξηση της διανυόμενης απόστάσεως ούτε βελτίωση της δύσπνοιας, μετά θεραπεία με σιντεναφίλη επί ασθενών μες ΠΑΥ[lxi], παρ΄όλο ότι έχει εκτιμηθεί ότι η μείωση της διανυόμενης αποστάσεως, κάτω των 320 m, συνεπάγεται δραστική αύξηση της θνητότητας. Δεδομένης της επαναληπτικότητας της δοκιμασίας βαδίσεως, φαίνεται ότι η βασική επίδοση στην 6ΛΔΒ αποτελεί αξιόπιστο προγνω στικό δείκτη θνητότητας στους ασθενείς με ΠΑΥ. Πράγματι, ασθενείς καταχωρημένοι ως ΝΥΗΑ ΙΙ, ΙΙΙ και IV, είχαν επιδόσεις 470, 340 και 103 m, αντίστοιχα[lxii].
Η βελτίωση της ποιότητας ζωής, από κοινού με την παράταση της επιβιώσεως, αποτελούν το τελικό θεραπευτικό στόχο κάθε παθήσεως. Η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται με παθήσεις που εκφράζοντια κλινικά με άλλοτε άλλου βαθμού δύσπνοια ή άλλα συμπτώματα ή αναπηρείες που καθηλώνουν τον ασθενή. Οι μεταβολές της ποιότητας ζωής σε ασθενείς με δύσπνοια οφείλονται στη φυσική ανικανότητα, λόγω των υποκείμενων παθήσεων, την ψυχολογική επιβάρυνση και τις μεταξύ τους αντεπιδράσεις. Υπάρχουν πολλοί μέθοδοι για να αποτιμηθούν οι δυσμενείς επιδράσεις των χρόνιων καρδιοπνευμονοπαθειών, στην ποιότητα ζωής, όπως τα ερωτηματολόγια και οι δείκτες (π.χ., BODE), για την αντικειμενική αποτίμηση του βαθμού της δύσπνοιας και της παραγωγής έργου, πέρα από το οποίο εμφανίζεται. H 6ΛΔΒ αναπαριστά, στην πραγματικότητα, μια συνήθη και οικεία φυσική δραστηριότητα κάθε ανθρώπου, υγιούς[lxiii] ή ασθενούς, και η διενέργειά της δεν προαπαιτεί δεξιότητες και εκμάθηση. Σε συγκριτικές μελέτες της ποιότητας ζωής με δείκτες φυσικής δραστηριότητας έχει αναγνωριστεί συσχέτιση των scores από ερωτηματολόγια ποιότητας ζωής και της 6ΛΔΒ ± λειτουργικές παραμέτρους αναπνοής[lxiv], που διευκολύνει την εκπόνηση χαμηλού κόστους προγραμμάτων αποκαταστάσεως για ασθενείς με σταθεροποιημένη ή μετά παρόξυνση[lxv] ΧΑΠ, κυφοκολίωση[lxvi], ινομυαλγία[lxvii], οικογενή μεσογειακό πυρετό[lxviii], καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρική ανεπάρκεια[lxix], σαρκοείδωση[lxx] κλπ.   
Συμπεράσματα
Οι 6ΛΔΒ αποτελούν ασφαλή, αξιόπιστη, χαμηλού κόστους δοκιμασία αερόβιας ασκήσεως, συγκρίσιμης αναπαραγωγικότητας με ‘κλασικές’ μεθόδους λειτουργικού ελέγχου αναπνοής και εισφέρουν στο διαγνωστικό προβληματισμό, την αποτίμηση της αποδόσεως μιας θεραπευτικής παρεμβάσεως, ενώ ανταποκρίνονται ικανοποιητικά ως δείκτες θνητότητας και νοσηρότητας. Αποτελεί ικανοποιητικό οδηγό στο σχεδιασμό και την  εφαρμογή χαμηλότερου κόστους αεροβικών προγραμμάτων αποκαταστάσεως και μέτρο αποτιμήσεως των αποτελεσμάτων τους.

 

[i] American Thoracic Society ATS statement: guidelines for six minute walk test. Am J Respir Crit Care Med. 2002;166:111–117.

[ii] Brinker SK, Pandey A, Ayers CR, Barlow CE, DeFina LF, Willis BL, Radford NB, Farzaneh-Far R, de Lemos JA, Drazner MH, Berry JD. Association of cardiorespiratory fitness with left ventricular remodeling and diastolic function: the Cooper Center Longitudinal Study. JACC Heart Fail. 2014;2:238-246.

[iii] Lombardi C, Carubelli V, Lazzarini V, Vizzardi E, Bordonali T, Ciccarese C, Castrini AI, Dei Cas A, Nodari S, Metra M. Effects of oral administration of orodispersible levo-carnosine on quality of life and exercise performance in patients with chronic heart failure. Nutrition. 2014 May 10. [Epub ahead of print]

[iv] Burr JF, Bredin SS, Faktor MD, Warburton DE .The 6-minute walk test as a predictor of objectively measured aerobic fitness in healthy working-aged adults. Phys Sportsmed. 2011;39:133-139.

[v] Hakestad KA, Nordsletten L, Torstveit MK, Risberg MA. Postmenopausal women with osteopenia and a healed wrist fracture have reduced physical function and quality of life compared to a matched, healthy control group with no fracture. BMC Womens Health. 2014;14:92.

[vi] Latorre-Román P1, Santos-Campos M, Heredia-Jimenez J, Delgado-Fernández M, Soto-Hermoso V.  Analysis of the performance of women with fibromyalgia in the six-minute walk test and its relation with health and quality of life. J Sports Med Phys Fitness. 2014;54:511-517

[vii] Schoindre Y, Meune, C, Dinh-Xuan A, Avouac J, Kahan A, Allanore Y. Lack of specificity of the 6-minute walk test as an outcome measure for patients with systemic sclerosis. J Rheumatol. 2009; 36:1481-1485.

[viii]ATS Committee on Proficiency Standards for Clinical Pulmonary Function Laboratories. ATS statement: guidelines for the six-minute walk test. Am J Respir Crit Care Med 2002; 166: 111–117.

[ix] Μαθιουδάκης Α, Ευαγγελοπούλου Ε, Καραπιπέρης Γ, Χατζημαυρίδου- Γρηγοριάδου Β, Πέρρος Η, Μαθιουδάκης Γ. Ο συμπληρωματικός ρόλος της 6λεπτης δοκιμασίας βαδίσεως (6MWT) στην αποτίμηση της λειτουργικής επάρκειας ασθενών με ΧΑΠ. Πανελήνιο Συνέδριο Νοσημάτων Θώρακος Θεσσαλονίκη 20-23 -11-2014  

[x] Brown CD, Wise RA: Field tests of exercise in COPD: The six-minute walk test and the shuttle walk test. COPD 2004; 4:217-223.

[xi] Faggiano P, D'Aloia A, Gualeni A, Lavatelli A, Giordano A. Assessment of oxygen uptake during the 6-minute walking test in patients with heart failure: preliminary experience with a portable device. Am Heart J. 1997; 134:203-206.

[xii] Guyatt GH, Thompson PJ, Berman LB, Sullivan MJ, Townsend M, Jones NL, Pugsley SO. How should we measure function in patients with chronic heart and lung disease? J Chronic Dis. 1985; 38:517-524.

[xiii] Cote CG, Casanova C, Marín JM, Lopez MV, Pinto-Plata V, De Oca MM, Dordelly LJ, Nekach H, Celli BR: Validation and comparison of reference equations for the 6-min walk distance test. Eur Respir J 2008;31:571-578.

[xiv] Μαθιουδάκης Α.Γ. και Μαθιουδάκης Γ.Α. Προβεπόμενες τιμές, http://respi-gam.net/node/3897

[xv]Ramanathan Palaniappan Ramanathan and Baskaran Chandrasekaran. Reference equations for 6-min walk test in healthy Indian subjects (25-80 years). Lung India. 2014; 31: 35–38.

[xvi] Enright P. The six-mΑinute walk test. Respiratory care. 2003; 48(8):783-5.

[xvii] Cataneo DC, Kobavasi S, Carvalho LR, Paccanaro RC, Cataneo AJ. Accuracy of six minute walk test, stair test, and spirometry using maximal oxygen uptake as gold standard.  Acta Cir Bras, 2010; 25(2):194-200.

[xviii]Demers C, McKelvie RS, Negassa A, Yusut S. Reliability, validity, and responsiveness of the six-minute walk test in patients with heart failure. Am Heart J. 2001; 142:698-703.

[xix] Pankoff G, Overend T, Lucy D, White K. Reliability of the six-minute walk test in people with fibromyalgia. Arthritis Care Res. 2000; 13:291-5.

  [xx] Cahalin L, Pappagianopoulos P, Prevost S, Wain J, Ginns L. The relationship of the 6-min walk test to maximal oxygen consumption in transplant candidates with end-stage lung disease. Chest 1995;108:452–450

[xxi] Guyatt GH, Thompson PJ, Berman LB, Sullivan MJ, Townsend M, Jones NL, Pugsley SO. How should we measure function in patients with chronic heart and lung disease? J Chronic Dis 1985;38:517–524

[xxii] Leidy NK Functional performance in people with chronic obstructive pulmonary disease. Image J Nurs Sch 1995;27:23–34

[xxiii] Pitta F,  Troosters T, Spruit MA, et al. Characteristics of physical activities in daily life in chronic obstructive pulmonary disease. Am J Respir Crit Care Med 2005; 171: 922–927.

[xxiv] Miller MR, Hankinson J, Brusasco V, Burgos F, Casaburi R, Coates A, Crapo R, Enright P, van der Grinten CP, Gustafsson P, Jensen R, Johnson DC, MacIntyre N, McKay R, Navajas D, Pedersen OF, Pellegrino R, Viegi G, Wanger J: ATS/ERS Task Force: Standardisation of spirometry. Eur Respir J 2005, 26:319-338.

[xxv] Corlateanu A, Montanari G, Mathioudakis AG, Botnaru V, Siafakas N. Management of stable COPD: An update. Curr Respir Med Rev 2013; 9:352-359.

[xxvi] Eisner MD, Iribarren C, Blanc PD, Yelin EH, Ackerson L, et al. Development of disability in chronic obstructive pulmonary disease: beyond lung function. Thorax 2011;66: 108–114.

[xxvii] Mathioudakis AG, Amanetopoulou SG, Gialmanidis IP, Chatzimavridou-Grigoriadou V, Siasos G, Evangelopoulou E, Mathioudakis GA. Impact of long-term treatment with low-dose inhaled corticosteroids on the bone mineral density of chronic obstructive pulmonary disease patients: aggravating or beneficial? Respirology. 2013;18:147-153. doi: 10.1111/j.1440-1843.2012.02265.x.

[xxviii] Lord SR, Murray SM, Chapman K, Munro B, Tiedemann A. Sit-to-stand performance depends on sensation, speed, balance, and psychological status in addition to strength in older people. J Gerontol A Biol Sci Med Sci 2002;57:539–543

[xxix] Whitney SL, Wrisley DM, Marchetti GF, Gee MA, Redfern MS, Furman JM. Clinical measurement of sit-to-stand performance in people with balance disorders: validity of data for the Five-Times-Sit-to-Stand Test. Phys Ther 2005;85:1034–1045

[xxx] Lotte Janssens L, Brumagne S, Troosters T. Impaired Postural Control Reduces Sit-to-Stand-to-Sit Performance in Individuals with Chronic Obstructive Pulmonary Disease PLoS One. 2014;9:e88247

[xxxi] Wehrmeister F, Knorst M, Jardim J, Macedo E, Noal R, Martínez-Mesa J, González D, Dumith S, Maia Mde F, Hallal P, Menezes A. Pulmonary rehabilitation programs for patients with COPD. J Bras Pneumol. 2011;37:544-55.

[xxxii] Sindhwani G, Verma A, Biswas D, Srivastava M, Rawat J. A pilot study on domiciliary pulmonary rehabilitation programme in the management of severe chronic obstructive pulmonary disease. Singapore Med J. 2011;52:689-93.

[xxxiii] Chen H, Liang BM, Tang YJ, Xu ZB, Wang K, Yi Q, Ou XM, Feng YL. Relationship between 6-minute walk test and pulmonary function test in stable chronic obstructive pulmonary disease with different severities. Chin Med J (Engl). 2012;125:3053-3058.

[xxxiv] Pitta F, Troosters T, Probst VS, Spruit MA, Decramer M, Gosselink R: Quantifying physical activity in daily life with questionnaires and motion sensors in COPD. Eur Respir J 2006 27:1040-1055.

[xxxv] Watz H, Waschki B, Meyer T, Magnussen H: Physical activity in patients with COPD. Eur Respir J 2009; 33:262-272.

[xxxvi] Farias C, Resqueti V, Dias F, Borghi-Silva A, Arena A, ,  Fregonezi G.Costs and benefits of Pulmonary Rehabilitation in Chronic Obstructive Pulmonary Disease: a randomized controlled trial. Braz J Phys Ther. 2014; 18: 165–173.

[xxxvii] Wehrmeister F, Knorst M, Jardim J, Macedo E, Noal R, Martínez-Mesa J, González D, Dumith S, Maia Mde F, Hallal PC, Menezes A. Pulmonary rehabilitation programs for patients with COPD. J Bras Pneumol. 2011; 37:544-55.

[xxxviii] Leidy NK, Murray LT, Monz BU, Nelsen L, Goldman M, Jones PW, Dansie EJ, Sethi S. Measuring respiratory symptoms of COPD: performance of the EXACT- Respiratory Symptoms Tool (E-RS) in three clinical trials. Respir Res. 2014;15:124.

[xxxix] Pradella CO, Belmonte GM, Maia MN, Delgado CS, Luise AP, Nascimento OA, Gazzotti MR, Jardim JR. Home-Based Pulmonary Rehabilitation for Subjects With COPD: A Randomized Study. Respir Care. 2014; pii: respcare.02994. [Epub ahead of print]

[xl] Wibmer T, Rüdiger S, Kropf-Sanchen C, Stoiber KM, Rottbauer W, Schumann C. Relation of Exercise Capacity With Lung Volumes Before and After 6-Minute Walk in Subjects With COPD. Respir Care. 2014. [Epub ahead of print]

[xli] Waatevik M, Johannessen A, Hardie JA, Bjordal JM, Aukrust P, Bakke PS, Eagan TM. Different COPD disease characteristics are related to different outcomes in the 6-minute walk test. COPD. 2012;9:227-234.

[xlii] Maltais F, Decramer M, Casaburi R, Barreiro E, Burelle Y et al. An official American Thoracic Society/European Respiratory Society statement: update on limb muscle dysfunction in chronic obstructive pulmonary disease. Am J Respir Crit Care Med. 2014;189:e15-62.

[xliii] Kontogianni K, Gerovasili V, Gompelmann D, Schuhmann M, Heussel C, Herth FJ, Eberhardt R. Effectiveness of endobronchial coil treatment for lung volume reduction in patients with severe heterogeneous emphysema and bilateral incomplete fissures: a six-month follow-up. Respiration. 2014;88:52-60.

[xliv] du Bois RM, Albera C, Bradford WZ, Costabel U, Leff JA, Noble PW et al. 6-minute walk distance is an independent predictor of mortality in patients with idiopathic pulmonary fibrosis. Eur Respir J 2014;43:1421–1429.

[xlv] Gulmans VA, van Veldhoven NH, de Meer K, Helders PJ. The six-minute walking test in children with cystic fibrosis: reliability and validity. Pediatr Pulmonol. 1996;22:85-89.

[xlvi] Morales, FJ, Montemayor T, Martínez A. Shuttle versus six-minute walk test in the prediction of outcome in chronic heart failure. Int J Cardiol 2000;76: 101-105.

[xlvii] Alahdeb  ΜΤ, Stroger JH, Mansour I, Napan S, Stroger JH,  Stamos TH. Six Minute Walk Test Predicts Long-Term All-Cause Mortality and Heart Failure Rehospitalization in African American Patients Hospitalized with Acute Decompensated Heart Failure. Circulation. 2008;118:S:714.

[xlviii] Kadikar A, Maurer J, Kesten S. The six-minute walk test: a guide to assessment for lung transplantation. J Heart Lung Transplant. 1997;16(3):313-319.

[xlix] Gardner AW, Katzel LI, Sorkin JD, et al. Exercise rehabilitation improves functional outcomes and peripheral circulation in patients with intermittent claudication: a randomized controlled trial. J Am Geriatr Soc 2001; 49: 755–762.

[l] Goemans N, Klingels K, van den Hauwe M, Boons S, Verstraete L, Peeters C, Feys H, Buyse G. Six-minute walk test: reference values and prediction equation in healthy boys aged 5 to 12 years. PLoS One. 2013, 31:8:e84120.

[li] Paciocco G, Martinez FJ, Bossone E, Pielsticker E, Gillespie B, Rubenfire M. Oxygen desaturation on the six-minute walk test and mortality in untreated primary pulmonary hypertension. Eur Respir J 2001; 17: 647–652.

[lii] Martin C, Chapron J, Hubert D, Kanaan R, Honoré I, Paillasseur JL et al. Prognostic value of six minute walk test in cystic fibrosis adults. Respir Med. 2013;107:1881-1887.

[liii] Sawant A, Garland SJ, House AA, Overend TJ. Morphological, electrophysiological, and metabolic characteristics of skeletal muscle in people with end-stage renal disease: a critical review. Physiother Can. 2011;63(3):355-376

[liv] Pellizzaro CO, Thomé FS, Veronese FV. Effect of peripheral and respiratory muscle training on the functional capacity of hemodialysis patients. Ren Fail. 2013;35:189-197

[lv] du Bois R, Albera C, Bradford WZ, Left J, Noble PW, Valeyre D, Weyker D, King T, Cosrtabel U. 6-minute walk test distance is an independent predictor of mortality in patients with idiopathic pulmonary fibrosis. Eur Respir J 2014 43:1823-1824

[lvi] Bittner V, Weiner DH, Yusuf S, Rogers WJ, McIntyre KM, Bangdiwala SI, Kronenberg MW, Kostis JB, Kohn RM, Guillotte M, et al. Prediction of mortality and morbidity with a 6-minute walk test in patients with left ventricular dysfunction. SOLVD Investigators. JAMA. 1993 Oct 13;270(14):1702-7.

[lvii] Alahdab MT, Mansour IN, Napan S, Stamos TD. Six minute walk test predicts long-term all-cause mortality and heart failure rehospitalization in African-American patients hospitalized with acute decompensated heart failure. J Card Fail. 2009;15:130-135.

[lviii] Golpe R, Pérez-de-Llano LA, Méndez-Marote L, Veres-Racamonde A,. Prognostic Value of Walk Distance, Work, Oxygen Saturation, and Dyspnea During 6-Minute Walk Test in COPD Patients Resp Care 2013:58:1329-1334

[lix] Celli B, Clifford S, KAe=wata A, Casaburi R, Criner G, et al., The 6-Minute Walk Test (6MWT) Can Stratify COPD Patients At Risk Of Death, Hospitalization And Exacerbations.Am Throac Soc J. 2014; 189:1-13

[lx] Lettieri C, Nathan S, Browing R, Barnett S, Ahmad S, Shorr A. The distance-saturation product predicts mortality in idiopathic pulmonary fibrosis Respir. Med. 2006; 100:1734-1741.

[lxi] Hoeper M, Humbert M. Pulmonary hypertension. European respiratory monograph 2012; 57:97-102

[lxii] Voelkel N The wide sprectrum of pulmonary vascular diseases: the sick Lung Circulation In: Volekel and Volkel Pulmonary Hypertension 2012 pp 255-262 PMPH-USA

[lxiii] Mesquita R, Gonçalves C, Hayashi D, Costa V, Teixeira D, de Freitas E, Felcar J, Pitta F, Molari M, Probst V. Smoking status and its relationship with exercise capacity, physical activity in daily life and quality of life in physically independent, elderly individuals. Physiotherapy. 2014;17: [Epub ahead of print]

[lxiv] Pradella C, Belmonte G, Maia M, Delgado C, Luise A, Nascimento O, Gazzotti M, Jardim J. Home-Based Pulmonary Rehabilitation for Subjects With COPD: A Randomized Study. Respir Care. 2014;30 [Epub ahead of print]

[lxv] López-García A, Souto-Camba S, Aparicio-Blanco M, González-Doniz L, Saleta J, Verea-Hernando H..Effects of a muscular training program on Chronic Obstructive Pulmonary Disease patients with moderate or severe exacerbation antecedents. Eur J Phys Rehabil Med. 2014; 5. [Epub ahead of print]

[lxvi] Fuschillo S, De Felice A, Martucci M, Gaudiosi C, Pisano V, Vitale D, Balzano G. Pulmonary Rehabilitation Improves Exercise Capacity in Subjects with Kyphoscoliosis and Severe Respiratory Impairment. Respir Care. 2014;16: [Epub ahead of print]

[lxvii] Latorre-Román P1, Santos-Campos M, Heredia-Jimenez J, Delgado-Fernández M, Soto-Hermoso V. Analysis of the performance of women with fibromyalgia in the six-minute walk test and its relation with health and quality of life. J Sports Med Phys Fitness. 2014;54:511-517.

[lxviii] Alayli G1, Durmus D, Ozkaya O, Sen HE, Nalcacioglu H, Bilgici A, Kuru O. Functional capacity, strength, and quality of life in children and youth with familial Mediterranean fever. Pediatr Phys Ther. 2014;26:347-52.

[lxix] Teixeira C, Duarte M, Prado C, Albuquerque E, Andrade L. Impact of chronic kidney disease on quality of life, lung function, and functional capacity. J Pediatr. 2014; 17: 234-242

[lxx] Drent M, Marcellis R, Lenssen A, De Vries J. Association between physical functions and quality of life in sarcoidosis. Sarcoidosis Vasc Diffuse Lung Dis. 2014;31:117-28.

 

 πίνακας 1. απαιτήσεις για τη διενέργεια δοκιμασιών βαδίσεως ελεύθερης βηματοδοτήσεως
βασικός εξοπλισμός χώρος (30 m για την 6-λεπτη βάδιση, 10 m για μικρότερες δοκιμασίες). Κατάλληλος διάδρομος, ήσυχη περιοχή. Δύο κορίνες για την οριοθέτηση της πορείας. Πρότυπες οδηγίες, γραπτές. κάθισμα αναπαύσεως. Ο ασθενής να φορά υποδήματα περιπάτου και ελαφρά ένδυση. Χρονόμετρο. Κλίμακα Borg ή οπτική κλίμακα δύσπνοιας. για τον έλεγχο και την ποσοτικοποίηση της δύσπνοιας. Αναγκαία φάρμακα διασώσεως. Οξυγόνο.
μετρήσεις καρδιακή συχνότητα και κορεσμός αιμοσφαιρίνης ηρεμίας/αναπαύσεως. score δύσπνοιας αναπαύσεως. Μέτρηση διανυθείσας αποστάσεως. Μέγιστη καρδιακή συχνότητα.  κορεσμός αιμοσφαιρίνης αρτηριακού αίματος μετά την άσκηση. score δύσπνοιας, μετά την άσκηση.

Δεν παρέχει ειδικές πληροφορίες για τη λειτουργία των διαφόρων οργάνων και συστημάτων που εμπλέκονται στην άσκηση ή για τους μηχανισμούς περιορισμού στην άσκηση, όπως είναι δυνατόν με τις δοκιμασίες καρδιοπνευμονικής κοπώσεως.  Με τη δοκιμασία αυτεκτιμήσεως μπορεί να αποτιμηθεί το υπομέγιστο επίπεδο της λειτουργικής ικανότητας. Οι περισσότεροι ασθενείς δεν επιτυγχάνουν μέγιστη ικανότητα 6λεπτης βαδίσεως, κατά τη διάρκεια της 6λεπτης δοκιμασίας, αλλά, αντίθετα, επιλέγουν την δική τους ένταση ασκήσεως και τους επιτρέπεται να διακόπτουν και να ξεκουράζονται, κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας. Εντούτοις, επειδή οι πλείστες των καθημερινών δραστηριοτήτων εκτελούνται σε υπομέγιστα επίπεδα ασκήσεως η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως μπορεί να αποδώσει, καλύτερα, το φυσιολογικό λειτουργικό επίπεδο κοπώσεως για τις καθημερινές φυσικές δραστηριότητες (&).

Η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως αναπτύχθηκε το 1963, από τον Balke  προκειμένου να αξιολογηθεί η λειτουργική ικανότητα Ο αρχικός στόχος με την 6λεπτη δοκιμασία βαδίσεως (6ΛΔΒ) ήταν η αξιολόγηση της αντοχής στην άσκηση ασθενών με χρόνια πνευμονοπάθεια ή καρδιοπάθεια, αλλά η δοκιμασία επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλαμβάνει και άλλες ομάδες πληθυσμού, όπως ηλικιωμένους-υγιείς άτομα που υποβάλονται σε εγχειρήσεις αρθροπλαστικής ισχίου, ινομυαλγία, ή σκληρόδερμα (&, &, &, &, &).

Με τη 6ΛΔΒ μετριέται η απόσταση που ένα άτομο είναι σε θέση να περπατήσει επί οριζόντιας-επίπεδης-σκληρής επιφάνειας, με το δικό του ρυθμό, ακόμη και να επιλέγει τη συχνότητασ και το χρόνο των παροδικών αναπαύσεών του, στο διάστημα των 6 λεπτών (&).  

πίνακας 2. μέγιστες αποστάσεις που διανύονται, ανά ηλικία και φύλο (&)
ηλικία άνδρες γυναίκες
3-5 ετών 536.5 (96.6) 501 9
6-8 ετών 577 573
9-11 ετών 672 661
12-15 ετών 697 663
16-18 ετών 725 664
60-69 ετών 572 538
70-79 ετών 537 471
80-89 ετών 417 392
     

 (&).  Η αντοχή στην άσκηση ασθενών με ΧΑΠ μπορεί, γενικά, να εκτιμηθεί είτε με δοκιμασία κοπώσεως, επί εργοποδηλάτου ή με την 6λεπτη δοκιμασία βαδίσεως. Στην παρακάτω μελέτη που ανασκοπείται εδώ, επιχειρήθηκε η αναδρομική συγκριτική αξιολόγηση των δύο δοκιμασιών αποτιμήσεως της καρδιοπνευμοναγγειακής λειτουργίας 2053 ασθενών με ΧΑΠ. Κατά μέσο όρο οι ασθενείς είχαν  μειωμένη απόδοση στην κόπωση (peak work rate: 56 ± 27% predicted, 6MWT: 69 ± 17% predicted). Το πλείστον των ασθενών είχαν μικρό χρόνο ασκήσεως (CET-Tend) < 20 min ενώ μόνο 51 (2.5%) των ασθενών συμπλήρωσαν 20 min of CET-Tend . Από τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι ο τελικός χρόνος κοπώσεως στο εργοποδήλατο είναι αξιοσημείωτη παράμετρος κια συσχετίζεται με άλλες παραμέτρους αναπνοής. Διαπιστώνονται διαφορές στην κατανομή τους, ως προς το φύλο.

Σε μια σειρά όπου συμπεριλήφθησαν >1000 ασθενείς, η μέση απόσταση που διανύθηκε ήταν 400 m, αλλά η απόσταση αυτή διανύθηκε μετά από επιτυχή έκβαση προγράμματος αποκαταστάσεως. Σε μια πρόσφατη μελέτη εκτιμήθηκε ότι η μέση διανυόμενη απόσταση για άνδρες 65 ετών ήταν ~600-700 m. και για γυναίκες ίδιας ηλικίας 500-600 m.

(&). Έχει πρόσφατα αναγνωριστεί (Μάϊος 2014) ότι η δοκιμασία  6λεπτης βαδίσεως αποτελεί αξιόπιστο δείκτη θνητότητας επί ασθενών με πνευμονική ίνωση. Στην παραπάνω επισημαινόμενη μελέτη, η μετρημένη τιμή αναφοράς της 6MWT <250 m συνδεόταν με διπλασιασμό του κινδύνου θανάτου (hazard ratio 2.12, 95% CI 1.15–3.92) και η σε διάστημα 24 εβδομάδων μείωση της διανυόμενης αποστάσεως  στην 6MWD >50 m συνδεόταν με σχεδόν Χ3 αύξηση της θνητότητας (hazard ratio 2.73; 95% CI 1.60–4.66). Τόσο η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως, όσο και οι σημειούμενες διαχρονικές εκπτώσεις αυτής αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες θνητότητας σε ασθενείς με πνευμονική ίνωση. Ο εμπλουτισμός της κλινικής αποτιμήσεως με τις πληροφορίες που παρέχει η 6λεπτη δοκιμασία βαδίσεως βελτιώνει την περιγραφή της παθολογικής εκτροπής.

Παρ΄όλο ότι η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική πράξη, η προγνωστική της αξία είναι περιορισμένη λόγω ελλείψεως προτυπώσεως της μεθόδου, στους ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση. Σε μερικές εργασίες επισημαίνεται ότι η αναγνώριση αποκορεσμού, κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, (δηλαδή μείωση του κορεσμού <88%) αποτελεί αξιόπιστο προγνωστικό δείκτη θνητότητας, επί ΙΠΙ. Βραχύτερο διάστημα βαδίσεως και μακρύτερος χρόνος αποκαταστάσεως του καρδιακού ρυθμού, μετά τη δοκιμασία είναι αξιόπιστοι προγνωστικοί δείκτες Εν τούτοις, είναι απροσδιόριστο εάν ο αποκορεσμός η διανυθείσα απόσταση, και άλλες παράμετροι που μετρώνται κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, είναι αναπαραγώγιμοι. Η 6λεπτη δοκιμασία σταθεροποιημένων συνθηκών με τη χρήση ενός επιδαπέδιου εργομέτρου, έχει χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με ΙΠΙ, σε μια πρόσφατη κλινική δοκιμή. Η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως δεν έχει, κόμη, πιστοποιηθεί.

(&). Η διοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως παρέχει αξιόπιστες προγνωστικές πληροφορίες αναφορικά με την εξέλιξη σε ασθενείς με κυστική ίνωση, ιδίως σε εκείνους με FEV1 ≤60%προβ. Στη μελέτη αυτή διαπιστώνεται μεν ότι η 6λεπτη δοκιμασία βαδίσεως παρέχει πληροφορίες για την πρόγνωση της διαφόρων πνευμονικών παθήσεων, αλλά δεν έχει μελετηθεί συστηματικά η προγνωστική της χρησιμότητα στην κυστική ίνωση. Προς το σκοπό αυτό, οι ερευνητές μελέτησαν 286 ασθενείς, προσελθόντες κατά σειρά,  με κυστική ίνωση (διάμεση ηλικία 28έτη, FEV1, 45%προβλ.) οι οποίοι υποβάλλονταν σε δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως ανά τακτά διαστήματα επί 12 έτη. 14% εξ αυτών είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση πνεύμονος ενώ 6% κατέληξαν χωρίς μεταμόσχευση. Η 6MWT συσχετίστηκε ικανοποιητικά (r = 0.43 P<0.001), αν και διέφερε σημαντικά μεταξύ ασθενών με την ίδια απόκλιση FEV1. Η 6MWT<475 m προέβλεπε το θάνατο ή την ανάγκη για μεταμόσχευση και συνήθως απαντούσε σε ασθενείς με FEV1<60%. Αποκορεσμός κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας παρατηρήθηκε στο 29% των ασθενών, αποκλειστικά σε ασθενείς με FEV1<60%προβ. Τόσο η δοκμιμασία 6λεπτης βαδίσεως <475 m και αποκορεσμός αναγνωρίσθηκαν ως ανεξάρτητες προγνωστικές παράμετροι για τον επερχόμενο θάνατο ή την ένδειξη για μεταμόσχευση.

 (&). Η δοκιμασία 6λεπτης βαδίσεως ως εκτιμήτρια της μεγίστης κοπώσεως και άλλες μετρήσεις επί ασθενών με διάφορες πνευμονοπάθειες.

H 6ΜWT αποτελεί αξιόπιστο δείκτη θνητότητας από κάθε αιτία, μεταξύ ασθενών με μη αντιρροπισμένη καρδιακή ανεπάρκεια (&). Στη μελέτη, αυτή, επιχειρήθηκε η αξιλόγηση της δοκιμασίας στην πρόγνωση της θνητότητας και την ανάγκη επανεισαγωγής, μεταξύ ασθενών με μη αντιρροπισμένη καρδιακή ανεπάρκεια. Στη μελέτη αυτή διαπιστώθηκε ότι η θνητόιτητα των ασθενών που βάδισαν απόσταση <200 m ήταν 41%, συγκριτικά με τη θνητότητα ασθενών που βάδισαν απόσταση >200m (p=0.001). H ανάγκη επανεισαγωγής ήταν 68% σε σχέση με εκείνους (52%) που βάδισαν απόσταση >200m (p=0.027). Η διανυθείσα απόσταση ήταν ο καλύτερος προγνωστικός δείκτης θνητότητας (P=0.001). H κολπική μαρμαρυγή, η νεφρική δυσλειτουργία, η ηλικία και η ταξινόμηση κατά New York Heart Association (Figure 1NYHA) class IV (P = 0.055) συσχετίστηκαν, επίσης, με την επιβίωση των ασθενών.

εικόνα 1. Καμπύλες επιβιώσεως Kaplan-Meier ασθενών που καταχωρήθηκαν βάσει της επιδόσεώς τους στο 6MWT, ώς διανύσαντες απόσταση > ή < των 200m (&).

Από την πολυπαραγοντική ανάλυση διαπιστώθηκε ότι διανυθείσα απόσταση <=200 m ήταν ο ισχυρότερος προγνωστικός δείκτης θνητότητας, (σχετικός κίνδυνος 2.14, CL1.20-3.18,m p=0.01) και ανάγκης επανεισαγωγής (προσαρμοσμένος HR, 1.62; CI, 1.10–2.39; P = 0.015).

πρόσθετες χρήσεις της δοκιμασίας 6-λεπτης βαδίσεως

Η δοκιμασία 6-λεπτης βαδίσεως έχει χρησιμοποιηθεί σε άλλες κλινικές καταστάσεις, όπως η κυστική ίνωση (5), η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, πριν από την μεταμόσχευση πνεύμονος (6), στους ασθενείς με περιφερικές αγγειοπάθειες (10) και στην πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση (8), στις διάφορες μορφές διάμεσων πνευμονοπαθειών(7), Η μέση διανηθείσα απόσταση, στην τελευταία ομάδα ασθενών βρέθηκε 487 (271-689) m., που είναι συγκρίσιμη στους ασθενείς με ΧΑΠ.

 η χρήση των δοκιμασιών βαδίσεως στον προεγχειρητικό έλεγχο

βλέπε: κίνδυνος μεταγχειρητικών επιπλοκών. Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από μελέτες 6-λεπτης βαδίσεως ή άλλες παρόμοιες ελεύθερης βηματοδοτήσεως, Για ασθενείς με ΧΑΠ, μια διανυθείσα απόσταση 250 m. γθια το ISWT αντιστοιχεί με το κατώφλι που προαναφέρθηκε. Δεομένα για την 6-λεπτη βάδιση, εν τούτοις, δεν υπάρχουν. Σε μια αναδρομική μελέτη (6), παρατηρήθηκε ότι η ευαισθησία και η ειδικότητα της δοκιμασίας 6-λεπτης βαδίσεως στην οπρόγνωση περιεγχειρητικού ελέγχου σε 145 ασθενείς που είχαν υποστεί μεταμόσχευση πνεύμονος. η απόσταηση <400m φάνηκε ότι ήταν ένας αξιόπιστος δείκτης προκειμένου να τεθεί ο ασθενής σε λίστα υποψηφίων για μεταμόσχευση. Για εγχειρήσεις περιορισμού πνευμονικού όγκου επί εμφυσηματικών ασθενών, το ΄κατώφλι' για επιτυχή τελική έκβαση έχει ανακοινωθεί ότι κειμένεται ~150 m. για το ISWT  (11) ή τα 200 m για την 6-λεπτη δοκιμασία βαδίσεως. (12). 

ενδείξεις για διενέργεια 6ΛΔβ

προ- και μέτα θεραπεία συγκρίσεις μεταμόχρυση πνεύμονος, πνευμονεκτομή, επεμβάσεις μειώσεως πνευμονικού όγκου (εμφύσημα) πνευμονική αποκατάσταση, ΧΑΠ, πνευμονική υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια,
εκτίμση λειτουργικής ικανότητας ΧΑΠ, κυστική ίνωση, καρδιακή ανεπάρκεια, περιφερικές αγγειοπάθειες, ινομυαλγία, ηλικίωση
πρόγνωση νοσηρότητας και θνητότητας καρδιακή ανεπάρκεια, ΧΑΠ, πρωτοπαθής πνευμονική υπ
βιβλιογραφία
1. McGavin CR, Artvinli M, Naoe H, McHardy GJ. Dyspnoea, disability, and distance walked: comparison of estimates of exercise performance in respiratory disease. Br Med J 1978; 2: 241–243.
2. Cooper KH. A means of assessing maximal oxygen intake. Correlation between field and treadmill testing. JAMA 1968; 203: 201–204.
3. ATS Committee on Proficiency Standards for Clinical Pulmonary Function Laboratories. ATS statement: guidelines for the six-minute walk test. Am J Respir Crit Care Med 2002; 166: 111–117.
4. Gulmans VA, van Veldhoven NH, de Meer K, Helders PJ. The six-minute walking test in children with cystic fibrosis: reliability and validity. Pediatr Pulmonol 1996; 22: 85–89.
5.Morales FJ, Montemayor T, Martinez A. Shuttle versus six-minute walk test in the prediction of outcome in chronic heart failure. Int J Cardiol 2000; 76: 101–105.
6. Kadikar A, Maurer J, Kesten S. The six-minute walk test: a guide to assessment for lung transplantation. J Heart Lung Transplant 1997; 16: 313–319.
7. Miyamoto S, Nagaya N, Satoh T, et al. Clinical correlates and prognostic significance of sixminute walk test in patients with primary pulmonary hypertension. Comparison with cardiopulmonary exercise testing. Am J Respir Crit Care Med 2000; 161: 487–492.
8. Paciocco G, Martinez FJ, Bossone E, Pielsticker E, Gillespie B, Rubenfire M. Oxygen desaturation on the six-minute walk test and mortality in untreated primary pulmonary hypertension. Eur Respir J 2001; 17: 647–652.
9. Chetta A, Aiello M, Foresi A, et al. Relationship between outcome measures of six-minute walk test and baseline lung function in patients with interstitial lung disease. Sarcoidosis Vasc Diffuse Lung Dis 2001; 18: 170–175.
10. Gardner AW, Katzel LI, Sorkin JD, et al. Exercise rehabilitation improves functional outcomes and peripheral circulation in patients with intermittent claudication: a randomized controlled trial. J Am Geriatr Soc 2001; 49: 755–762.
11. Geddes D, Davies M, Koyama H, et al. Effect of lung-volume-reduction surgery in patients with severe emphysema. N Engl J Med 2000; 343: 239–245.
12. Szekely LA, Oelberg DA, Wright C, et al. Preoperative predictors of operative morbidity and mortality in COPD patients undergoing bilateral lung volume reduction surgery. Chest 1997; 111:550–558.