Κύτταρα Τ (T-λεμφοκύτταρα), T lymphocytes

Λεμφοκύτταρα που είναι υπεύθυνα για την ειδική κυτταρική απόκριση σε ένα αντιγόνο. Τα λεμφοκύτταρα Τ σχηματίζουν λειτουργικά υποσύνολα που περιλαμβάνουν τα λεμφοκύτταρα ΤC (κυτταροτοξικά λεμφοκύτταρα) και τα λεμφοκύτταρα ΤH (επικουρικά, helper, λεμφοκύτταρα). Τα ΤΗ διαιρούνται περαιτέρω σε κύτταρα TH1, εμπλεκόμενα στη φλεγμονή και TH2, εμπλεκόμενα στη χυμική ανοσία και τις αλλεργικές, φλεγμονώδεις αντιδράσεις.

Τ- λεμφοκύτταρα: η εμπλοκή τους στην καρκινογένεση. Όπως είναι γνωστό, έχουν ταυτοποιηθεί διάορες υποομάδες Τ-λεμφοκυττάρων που όλασ  προέρχονται από τον θύμο αδένα, από κοινά αρχέγονα Τ-κύτταρα. Ανάλογα με την ικανότητά τους να παράγουν κυτοκίνη, τα κύτταρα αυτά οομάζονται CD4, CD8, Th17, ρυθμιστικά T κύτταρα (Tregs), or T- κύτταρα ΤH17 , μεταξύ άλλων. Τα CD4+  και τα CD8+ λεμφοκύτταρα προβάλλουν ισχυρή αντίσταση έναντι των νεοπλασματικών κυττάρων [8] και, για το λόγο αυτόν αποκαλούνται κυτταροτοξικά κύτταρα. Εκκρεμούν επιφυλάξεις, εν τούτοις, εάν τα Τ-κύτταρα και η εντόπισή τους μπορεί να διαδραματίζει κρίσμο ρόλο στην καταστολή της αναπτύξεως όγκων [9-14]. Αυτό μπορεί να προκαλείται από την παρουσία ειδικών υπομάδων Τ-κυττάρων, των ρυθμιστικών Τ-κυττάρωνμκαι των από τον μυελό προερχόμενων κατασταλτικών Τ-κυττάρων, που θα αναφερθούν πάρακάτω. Μπορεί όμως, παράγοντες εξορμούμενοι από τα καρκινικά κύτταρα να εξαντλήσουν τα Τ-κύτταρα ή να επάγουν την απόπτωσή τους [15].  Έχει, πρόσφατα, αναγνωριστεί ότι τα κυτοτοτξικά Τ-λεμφοκύτταρα που ευρίσκονται εντός του όγκου -γι αυτό ονομάζονται κύτταρα διηθούντα τον όγκο- ασκούν ευνοϊκή δράσησε εξαιρούμενους ΜΜΚΠ, τόλσο σε περιπτώσεις αδενιοκαρκινώματος [16 ], όσο και σε περιπτώσεις εκ πλακωδών επιθηλίων [17]. Τα Τ-ρυθμιστικά λεμφοκύτταρα εκφραζόμενα ως CD4, CD25, Foxp3, αλλά όχι κι ως CD127, είναι Τ- λεμφοκύτταρα που νπαράγονται στον θύμο (φυσικά ρυθμιστικά) ή επάγονται στην περιφέριεα διεγειρόμενα από αντιγονικές διεγέρσεις ή διεγείρονται από την IL-35 ή την lL-10 ή τον TGF-b [18]. πέραν αυτών, οι Τ-ρυθμιστές χαρακτηρίζονται, επίσης, επειδή εκφράζουν μια πρωτεΐνη προσόμοια με τον επαγόμενο από τα κορτικοειδή υποδοχέα του  TNF, το γονίδιο -3 που ενεργοποιεί τα λεμφοκύτταρα και το συνδεόμενο με τα κυτοτοξικά Τ-κύτταρα γιονίδιο-4. 
in vivo, τα Τ-rυθμιστικά διευκολύνουν την  ανάπτυξη και προσφέρουν μεταστατικά πλεονεκτήματα, αναστέλλοντας την αντινεοπλασματική άμυνα. Ασκούν τη δράση τους αυτή, ενισχύοντας την ανοχή μέσω ευθείας καταστολής λειτουργιών των ενεργοποιημένων Τ-κυττάρων ή μέσω παραγωγής της ανασοκατασταλτικής IL-10και tGF-b [19,20].

ρυθμιστικά Τ-λεμφοκύτταρα
Τα ρυθμιστικά Τ-κύτταρα είναι παρόντα στον καρκινικό ιστό και οι συγκεντρώσεις τους αυξάνονται στο περιφερικό αίμα, επί ΜΜΚΠ. Η αύξηση των Τ-ρυθμιστικών κυττάρων βρέθηκε να προιάγει την ανάπτυξη του όγκου, να συσχετίζεται με την λεμφαγγειακή μετάσταση [21, 22] και να αγγέλει πτωχή πρόγνωση. 
Ta Tρυθμιαστικά λεμφοκύτταρα θεωρούν ται ως οι πλέον ισχυροί αναστολείς της αντινεοπλασματικής άμυνας στον οργανισμό [23, 24]
Στο ΜΜΚΠ, πολλοί παράγοντες μπορεί να προκαλούν αύξηση της δράσης των Τ-ρυθμισικών κυττάρων, καιμ μεταξύ αυτών η στρωματική πρτεΐνη του θύμου, και η ενδοπλασματική κυκλοξυγενάση-2 (COX-2). .  

 

κύτταρα φονείς [natural killers, ΝΚ]. Τα κύτταρα, επονομαζόμενα φυσικοί φονείς, εκφράζουν στην επιφάνειά τους δείκτς CD16, CD56, αλλά όχι και CD3, είναι λεμφοκύτταρα που διαδραμτίζουν σημαντικό ρόλο στην απόρριψη όγκων χωρίς να χρειάζονται προηγούμενη ευαισθητοποίησηκαι χωρίς να περιορίζονται από το σύστημα μείζονος ιστοσυμβατότητας (mHC). Τα ΝΚ έχουν την ικανότητα να εκριζώνουν όγκους μέσ πολλών οδών, στις οποίες περιλμβάντεται και η οδός της άμεσης φόνευσής τους. Επίπλέον, εκκρίνουν κυτοκίνες και χημοκίνβες όπως ινερλευκίνη -10, παεράγοντα νέκρωσης όγκων, ΤΝF-a, και την από τα ΝΚ εκκρινόμενη, κατά κύριο λόγο, ιντερφερόνη -γ. που έχει την ικανότητα να ενισχύει το σύμφυτο και προσαρμοσμένο αμυντικό σύστημα, έναντι απαντήσεων των νειοπλασματικών κυττάρων, και, έτσι, μπορούν να υποστούν απόπτωση των προβαλλόμενων κυττάρων. Σε μια μεγάλη μελέτη φαλάγγων διαπιστώθηκε ότι η αλυξηση των ΝΚ στους καρκινικούς ιστούης είναι ισχυρός, ανεξάρτητοις προγνωστικός παράγων για την επιβίωση των καρκινοπαθών ασθενών [3]. Τα ΝΚΤ κύτταρα (της τ- σειράς), CD16, CD56, CD3, είναι ΝΚ, που απαντούν στο περιφερικό αίμα, στον όγκο, και στο πλευριτικό υγρό τγων ασθενών με ΚΠ δε μειωμένο αριθμό και μειωμένη λειτουργία [4, 5]. Έχει διεθχεί ότι τα ΝΚ τα νεοπλάσματα εκκρίνουν μικρότερες ποσότητες IFN-γ και είναι, επομένως, λιγότερο αποτελεσματικά, από τα NKT των υγιών μαρτύρων.  

----------------------------------
βιβλιογραφία
1. Becknell B, Caligiuri MA (2008) Natural killer cells in innate immunity and cancer.
J Immunother 31(8):685–692
2. Caligiuri MA (2008) Human natural killer cells. Blood 112(3):461–469
3. Al-Shibli K et al (2009) The prognostic value of intraepithelial and stromal innate immune
system cells in non-small cell lung carcinoma. Histopathology 55(3):301–312
4. Rijavec M et al (2011) Natural killer T cells in pulmonary disorders. Respir Med 105(Suppl 1):S20–S25
5.. Shimizu T et al (2009) Activation of Valpha24NKT cells in malignant pleural effusion in patients with lung cancer. Oncol Rep 22(3):581–586
6. Molling JW et al (2005) Peripheral blood IFN-gamma-secreting Valpha24+ Vbeta11+ NKT cell numbers are decreased in cancer patients independent of tumor type or tumor load. Int J Cancer  116(1):87–93
7. Tahi r SM et al (2001) Loss of IFN-gamma production by invariant NK T cells in advanced  cancer. J Immunol 167(7):4046–4050
8. Andersen MH et al (2006) Cytotoxic T cells. J Invest Dermatol 126(1):32–41
9. Hiraoka K et al (2006) Concurrent infi ltration by CD8+ T cells and CD4+ T cells is a favourable prognostic factor in non-small-cell lung carcinoma. Br J Cancer 94(2):275–280
10. McCoy MJ et al (2012) Peripheral CD8(+) T cell proliferation is prognostic for patients with advanced thoracic malignancies. Cancer Immunol Immunother 62(3):529–39
11. Mori M et al (2000) Infi ltration of CD8+ T cells in non-small cell lung cancer is associated with dedifferentiation of cancer cells, but not with prognosis. Tohoku J Exp Med 191(2): 113–118
12. Suzuki K et al (2011) 2011. Prognostic immune markers in non-small cell lung cancer. Clin Cancer Res 17(16):5247–56
13. Trojan A et al (2004) Immune activation status of CD8+ T cells infi ltrating non-small cell lung cancer. Lung Cancer 44(2):143–147
14. Wakabayashi O et al (2003) CD4+ T cells in cancer stroma, not CD8+ T cells in cancer cell nests, are associated with favorable prognosis in human non-small cell lung cancers. Cancer Sci  94(11):1003–1009 
***15. Wherry EJ (2011) T cell exhaustion. Nat Immunol 12(6):492–499
16. Kayser G et al (2012) Stromal CD4/CD25 positive T-cells are a strong and independent prognostic factor in non-small cell lung cancer patients, especially with adenocarcinomas. Lung Cancer 76(3):445–51
17. Ruffi ni E et al (2009) Clinical signifi cance of tumor-infi ltrating lymphocytes in lung neoplasms. Ann Thorac Surg 87(2):365–371, discussion 371-2
18. Ni XY et al (2012) TGF-beta of lung cancer microenvironment upregulates B7H1 and GITRL expression in dendritic cells and is associated with regulatory T cell generation. Oncol Rep 28(2):615–621
19. Hawrylowicz CM, O’Garra A (2005) Potential role of interleukin-10-secreting regulatory T cells in allergy and asthma. Nat Rev Immunol 5(4):271–283
20. Thornton AM, Shevach EM (1998) CD4 + CD25+ immunoregulatory T cells suppress polyclonal T cell activation in vitro by inhibiting interleukin 2 production. J Exp Med 188(2):287–296
21. Fu HY et al (2013) FOXP3 and TLR4 protein expression are correlated in non-small cell lung cancer: implications for tumor progression and escape. Acta Histochem 115(2):151–157
22. Woo EY et al (2001) Regulatory CD4(+)CD25(+) T cells in tumors from patients with earlystage non-small cell lung cancer and late-stage ovarian cancer. Cancer Res 61(12): 4766–4772
23. Sharma S et al (2005) Tumor cyclooxygenase-2/prostaglandin E2-dependent promotion of FOXP3 expression and CD4+ CD25+ T regulatory cell activities in lung cancer. Cancer Res 65(12):5211–5220
24. Zou W (2006) Regulatory T cells, tumour immunity and immunotherapy. Nat Rev Immunol 6(4):295–307