Κάδμιο

import_contacts Το Κάδμιο (ατομικός αριθμός 48, ατομικό βάρος 112) είναι μαλακό, στίλβον μέταλλο, που στη φύση κσι τον περιοδικό πίνακα των στοιχείων συνυπάρχει με τον Ψευδάργυρο, Ζn, έχει χαμηλό σημείο βρασμού 321°C και ανακαλύφθηκε το 1817. Χρησιμοποιείται στην μεταλλουργεία και για την κατασκευή εξαρτημάτων των φρένων των αυτοκινήτων, γι αυτό και αποτελεί ατμοσφαιρικό ρύπο, ενώ ταυτόχρονα είναι συστατικό του καπνού των τσιγάρων. Oι ατμοί (όρια ασφαlείας <0.1 μg/m3/8ωρο) και τα επιμερισμένα σωματίδια (όρια ασφαλείας <ίναι συστατικό του καπνού των τσιγάρων. Oι ατμοί (όρια ασφαlείας <0.2 μg/m3/8ωρο) CD που διαφεύγουν στην ατμόσφαιρα είναι τοξικά και, επιπλέον, προσλαμβανόμενα δεν έχουν οδό διαφυγής, εκτός κι αν φτάσουν σε ικανά επίπεδα, οπόταν απεκκρίνεται από τα ούρα σ ποσότητα >10μg/Η, που είναι δηλωτικά  υψηλής τοξικότητας (&). Ο βιολογικός χρόνος ημιζωής του Cd στον άνθρωπο είναι ιδιαίτερα παρατεταμμένος, 10-30 έτη, ώστε οι κλινικές συνέπεις εξαρτώνται από την οδό προσλήψεως και το χρόνο εκθέσεως. 
οξεία τοξικότητα. Μετά από πρόσληψη μέσω του πεπτικού προκαλεί ισχυρή, αλλά ευχερώς αναχαιτιζόμενη ναυτία, διάρροια κι εξάντληση που εγκαθίσταται εντγός 15 λεπτών και υποχωρεί, εντός 24ώρου. Αντίθετα, η οξεία τοξικότητα από εισπνοή Cd μπορεί να προκαλέσει, ακόμη και, θανατηφόρα πνευμονίτιδα.
χρόνια τοξικότητα. Υπό χαμηλόιτερες συγκεντρώσεις έκθεση σε Cd απολήγει σε χρόνια δηλητηρίαση, που κλινικά, χαρακτηρίζεται από ανοσμία, βήχα, δύσπνοια, απώλεια βάρους, νεφρική βλάβη, του διαμέσου ιστού των εσπειραμμένων σωληναρίων, (όπως αυτή που προκαλούν άλλα βαρέα μέταλλα, ιδίως ο μόλυβδος), ηπατική βλάβη, και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονος, των νεφρών και του προστάτη. Η θεραπεία της 'καδμιώσεως' επιχειρείται με εδετικό ασβέστιο (χηλικός παράγων). .